Ara

Her Şeye Yetişmeye Çalışmak

Çoook uzun zamandır burada bir metin paylaşmadım. Yaniii, paylaşamadım da diyebilirim. Siteye girdiğimde beklediğim tepki şu oldu hatta;

-VAY VAY vay! Kimleri görüyorumm yaa! Gel abim gel özlettin bi çay koyim!

Ulan pezevenk öyle başı boş bırakılıp gidilir mi?! İki yazı yazdın diye götün mü kalktı!?...

diye gidiyor. Gerisi daha çok küfürlü devam ettiği için burada kestim.


Kelimelerle kendimi anlatmayı özlemişim(artistliğe bakar mısın sanki yazar mınıkıdım). Ama bir kısmı elimde olan, aslında tamamı elimde olan, sebeplerden dolayı kendimle pek vakit geçiremedim diyelim. Ve bu siteyi açma amacımın boş yapmak olduğunu unutuyordum az kalsın. Sanki sürekli bir şey karalamak zorundaymışım gibi saçma bir baskı kurdum kendi üzerimde. E haliyle ters tepti. Çünkü yaptığım işte zorunluluk hissettikçe aldığım keyif azalıyor. Ben keyif alamayacaksam ne anlamı vardı yazmanın? -bir keyif pezevenginin günlüğünden..


Başlık yanıltmasın. Her şeye kimse yetişemez(offf ne kadar da derin bir cümle). Sadece yeni yıla girerken hayatımı monotonluktan uzaklaştırmak istedim. İstediğim şeyleri ertelediğimi ve bahaneler uydurduğumu fark ettim. Bu gereksiz farkındalıktan sonra saçma bir koşturmacanın içinde buldum kendimi. Aslında yaptığım şeyler bir elin parmağını geçmez ama zaman aldı diyelim. O zaman parça parça neler yaşandı bakalım beraber.


İlk olarak, uzun zamandır bir araba almak istiyordum. Sonra bir baktım ve ne göreyim.. Param yokmuş. O yüzden alamıyormuşum. Ulan bak sen şu işe. Bu şoku atlattıktan sonra neler yapabilirim diye düşünmeye başladım. Bankalarla konuştum, görüştüm. Hesaplar yaptım. Ve ilk kurşunu sıkıp patlattım krediyi..

Bütçeye ve bana uyan arabayı bulup almam çok uzun sürmedi. Ama ha aldım ha alıcam derken aklım hep bu işle meşguldü. Sonrasında ufak tefek arabayla ilgili işler sürdü. E hazır araba almışım niye ailemin yanına gitmiyorum Nalan'ı da alıp dedim ve 2 haftalığına kutsal topraklardan ayrıldım. Bunlar yaşanırken 1 ay çoktan geçti zaten.


Ailemin yanındayken ev değiştirmek istediğimden bahsettim. Nasıl olur nasıl halledilir falan derken istediğim gibi bir ev bulduk. Bulduk dememe bakma ama. Çünkü saçma bir şekilde taşınmam 1 ay sürdü. Oldu mu sana 2 ay.


Yani sadece bir araba almak ve bir ev değiştirmek totalde 2 ay sürdü. Ve neredeyse çalışmadığım her gün bir koşturmaca içinde geçti. Bir bakmışım Mart gelmiş. Hoş gelmiş.


He ama değdi mi? Kesinlikle. Hem zaman şu sıkıntılı zamanlara göre iyi geçti hem de geçen seneye göre çok daha iyi hissediyorum.


İşte bu koşturmacalar içerisinde hiç klavye başına geçtiğimi hatırlamıyorum. Zaten içimden de gelmiyordu yalan yok. Hem kitap okuyamamış olmam hem de insanlarla sosyalleşemememden dolayı kafamın içinde bir konu bile adam akıllı dönmüyordu. Nitekim, şimdilik(!) tüm işlerimi bitirmiş olmanın verdiği rahatlık ve sükunet içerisinde kendimi burada buldum.


Bu akşam kısa tutucam. Çünkü hem tekrardan bir giriş yapayım istedim hem de ne boklar yediğimi yazayım dedim. İlerleyen günlerde daha elle tutulur, dişe dokunur sohbetlerle karşında olucam.

Şimdilik görüşürüz diyelim. Öptüm



27 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör